Safran & Safran

1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu, Türkiye sınırları içinde bulunan bina, arsa ve araziler üzerinden alınan emlak vergisinin usul ve esaslarını düzenleyen temel mevzuattır. Emlak vergisi, servet üzerinden alınan bir yerel vergidir ve belediyelerin önemli gelir kaynaklarından birini oluşturur.

488 sayılı Damga Vergisi Kanunu, resmi ve özel nitelikteki kağıtlar üzerinden alınan damga vergisinin usul ve esaslarını düzenleyen temel mevzuattır. Damga vergisi, bir hukuki işlemi veya irade beyanını ispat veya belli etmek amacıyla düzenlenen yazılı belgeler üzerinden alınan bir mali yükümlülüktür. Vergi, belgenin düzenlenmesiyle doğar ve kağıt esasına dayanır.

Belediye gelirleri, yerel yönetimlerin kamu hizmetlerini yerine getirebilmesi için ihtiyaç duyduğu mali kaynakları ifade eder. Belediyelerin görev alanı; imar, su ve kanalizasyon hizmetleri, ulaşım, çevre temizliği, zabıta hizmetleri, sosyal ve kültürel faaliyetler gibi geniş bir yelpazeye yayılmaktadır. Bu hizmetlerin sürdürülebilir biçimde yürütülebilmesi için güçlü ve düzenli gelir kaynaklarına ihtiyaç vardır.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun (AATUHK), Devlete, il özel idarelerine, belediyelere ve diğer kamu tüzel kişilerine ait amme alacaklarının cebren tahsil usulünü düzenleyen temel kanundur. Kanun, vergi, resim, harç, idari para cezası ve benzeri kamu alacaklarının tahsilinde uygulanacak takip yöntemlerini belirlemektedir.